Şadikayası Manastırı
Bölgenin topoğrafyasına özgü kümelenmiş peri bacaları formasyonları içerisine oyulmuş olan bu kompleks yapı topluluğunun erken Hristiyanlık dönemine ait önemli bir manastır olduğu varsayılmaktadır. Söz konusu manastır, üç adet kaya oyma kilise, bir sarnıç, bir mutfak birimi ve bir savunma yapısından oluşmaktadır. Manastırdaki kiliselerden birine, yapının içinden kayaya oyularak oluşturulmuş bir merdiven sistemi aracılığıyla erişim sağlanmaktadır. İkinci kiliseye ise doğrudan zemin seviyesinden giriş bulunmaktadır; bu kilisenin apsis bölümü nispeten korunmuş olmakla birlikte, yapı büyük ölçüde tahrip olmuştur. Üçüncü bir kilisede ise apsis kısmında, muhtemelen ikonografik eserleri konumlandırmak amacıyla tasarlanmış bir niş yer almaktadır. Bu kilisenin güney duvarı zamana bağlı olarak ciddi hasar görmüştür. Yapıların ortak avlusunda yer alan kaya oyma sarnıçta halen su muhafaza edilmektedir, bu da manastırın işlevselliğinin tarih boyunca sürdüğüne işaret etmektedir. Kiliselerin batı cephesinde ise, aidiyetleri kesin olarak tespit edilemeyen Rum cemaatine ait mezar taşları bulunmaktadır. Bu mezar taşları, bölgenin çok kültürlü tarihine ve yerleşim sürekliliğine dair değerli arkeolojik kanıtlar sunmaktadır.
Şadikayası Monastery
Carved into the clustered fairy-chimney formations characteristic of the region's topography, this complex is thought to be an important monastery of the early Christian period. It consists of three rock-cut churches, a cistern, a kitchen unit, and a defensive structure. One church is reached through a stairway carved into the rock from within the building. The second is entered directly at ground level; while its apse is relatively preserved, the building is largely destroyed. A third church has a niche in the apse area, probably designed to hold iconographic works, and its southern wall has suffered serious damage over time. Water is still held in the rock-cut cistern of the shared courtyard, indicating that the monastery's functionality continued throughout history. On the western façade are gravestones of a Greek community whose affiliation cannot be precisely determined — valuable archaeological evidence of the region's multicultural history and settlement continuity.